Erol Sunat’ın kaleme aldığı bu metin, geçmişten günümüze değişen toplumsal değerleri ve insan ilişkilerini çeşitli temalar üzerinden eleştirel bir dille sorgulamaktadır. Yazar, hayatı bir yolculuğa benzeterek başladığı anlatısında, paranın günümüzde her kapıyı açan ve insanın değerini belirleyen temel ölçüt haline gelişini vurgular. Toplumdaki samimiyetsizliği; "gemileri yakmak" gibi iddialı sözler söyleyip eyleme geçmeyen "yaygaracı" tipler ve Anadolu’daki bürokratik oyunlar üzerinden örneklendirir. Ayrıca hayatın ağır yükü altında ezilen insanların dramına ve sanatçılara sağken verilmeyen değerin, onlar öldükten sonra gösterilmesine sitem eder. Sonuç olarak maziye özlem duyan yazar, günümüzde vefa ve anlayışın yok olmasından dert yanmaktadır.
