"Wołaj, aż ktoś usłyszy
wołaj,na przekór ciszy
wołaj w świat skuty mrokiem,
aż się otworzą źrenice okien.
Wołaj, zaufaj sobie
wołaj, aż ktoś odpowie
wołaj do śpiących ludzi,
aż między nimi człowieka zbudzisz."
Czy ktoś zna autora tego cudownego wiersza?Znalazłam tekst w necie,postanowiłam go odczytać i utrwalić.
Przyjaźń powinna bezinteresownie łączyć,nie zniewalać i nie narzucać co mamy robić...
