Eskiden belkilerden umutluyken,
Artık kesinlere inanmıyorum.
Farketmeden almış zaman beni benden,
Artık hayal bile kuramıyorum.
Benim de herkes gibi umutlarım var aslında,
İsyanım kaderin küçük oyunlarına.
İçimde yağmuru bekleyen tomurcuklar var ama,
Yetmez ki iki damla gözyaşım onlara.
Büyüdüm masallara inanmıyorum,
İçi boş, süslü laflara kanmıyorum.
Neden ağlayan hep ben oluyorum?
Offf.. sıkıldım artık oynamıyorum.
Söz-Müzik : Mert Atak
