Η σχέση της Τουρκίας με την Ευρώπη θυμίζει συχνά το τελευταίο διάστημα το τραγούδι που λέει "ότι αρχίζει ωραίο τελειώνει με πόνο". Ο ενθουσιασμός, που κυριάρχησε και στις δύο πλευρές με την εκκίνηση των προενταξιακών διαπραγματεύσεων έχει δώσει πλέον τη θέση του στην αμοιβαία καχυποψία. Η σχετική διαδικασία έχει ουσιαστικά παγώσει και ο ένας κατηγορεί τον άλλον για αυτή τη στασιμότητα. Ο "γαλλογερμανικός άξονας" αρνείται την προοπτική της ένταξης της γειτονικής μας χώρας και μιλά για μια "ειδική σχέση", οι Βρυξέλλες κρύβονται πίσω από τεχνικές λεπτομέρειες και οι ίδιοι οι Τούρκοι πολιτικοί μοιάζουν προβληματισμένοι τόσο από την υπεροψία των Ευρωπαίων όσο και από την αδυναμία της Ευρώπης να δώσει πειστικές απαντήσεις στην οικονομική της κρίση. Ετσι πολλοί είναι αυτοί στην Τουρκία, που ισχυρίζονται ότι ίσως τελικά η ένταξη να μην είναι και τόσο απαραίτητη.
